Lirske tajne u slikarstvu Marija Mikulića

Abstract

Likovno djelo Marija Mikulića povezuje najbolje tekovine klasičnog figurativnog slikarstva i autentične akcente moderne umjetnosti. Brzim, nervoznim potezom, Mikulić slika portrete, pejzaže, posebno ulice Sarajeva. U svojim najboljim ostvarenjima Mikulić pokazuje i rafiniran smisao za tajne predmetnog svijeta u kome se prepliću elementi vitalnog i mineralnog, pojavnog i asocijativnog. Iz tog odnosa Mikulić formira obuhvatnu metaforu likovnog jezika; njegov pogled se ne ograničava na percepciji predmeta, on ga transformiše u vizionarsku predstavu. Eliminišući suvišne materije, slikar otkriva elemente izvornog govornog bića, onaj iskonski elan koji osigurava trijumf duha nad materijom.